Mijn eerste inzet voor VPTZ Zeewolde was spannend. Ook wij als vrijwilligers weten niet in welke situatie wij de cliënt en zijn of haar naasten aantreffen. Ik had vlak van tevoren wel gehoord dat de cliënt in slaap was gebracht.

Bij aankomst ontving de familie mij. De familieleden waren zeer betrokken en vertelden over het leven van de cliënt. Dit was erg fijn om te horen en ook om te voelen hoe de liefde van de cliënt voor zijn familie was.

De cliënt lag rustig te slapen en de mantelzorger vroeg me of ik de pompen wilde bedienen. Ik heb uitgelegd dat we dit op verzoek van de mantelzorger inderdaad mogen doen. De familie kon nu even rust nemen en eventueel slapen, terwijl ik die nacht vlak bij de cliënt bleef. De rugzak met eventuele benodigdheden en de goede scholing die we als vrijwilligers hebben gehad steunden me in mijn taak.

Ik heb vaak bij de cliënt gekeken of hij nog comfortabel was. Mijn gedachten waren bij de cliënt en ik lette erop dat de pompen op tijd werden bediend. ’s Ochtends heb ik afscheid genomen van de cliënt en zijn familie en ik vond het fijn dat ik iets voor hen heb kunnen betekenen. De mantelzorger was ook blij. Zij had die nacht weer eens kunnen doorslapen.